Portföy riski: düşüş, pozisyon boyutu ve günlük sınırlar · 2 / 5
Sabit oranlı risk: işlemden önce kayıp serisini modelle
Güncel özkaynağın sabit yüzdesini riske atmak, bir kayıptan sonra sonraki planlı parasal kaybı azaltır. Aynı para tutarını riske atmak azaltmaz. Fiyat boşlukları, ücretler ve likidasyon nedeniyle iki kural da gerçek kaybı garanti etmez.
Athenum7 dkGüncellendi:
Oranın neyi kontrol ettiğini açıkla
İdeal sabit oran modelinde her kaybeden işlem, hemen önceki özkaynağın f bölümünü götürür. Ardışık n kayıp sonrası E_n = E_0 × (1 − f)^n olur. Oran, pozisyon nominali veya yatırılan teminat değil, planlanan hesap kaybıdır. Yüksek kaldıraçla %1 teminat kullanmak %1 kayıp sınırı demek değildir.
Model, örtüşmeyen sıralı işlemler, tam planlanan kayıp ve dış nakit akışı olmamasını varsayar. Kullanılan yönteme göre beklenen maliyetleri kayıp bütçesine dahil et. Eşzamanlı pozisyonlar ortak bütçe ister; her birini tam özkaynaktan bağımsız boyutlandırmak amaçlanan riski katlayabilir.
Modeli uygulanabilir emre çevir
Parasal bütçeyi stop mesafesi, sözleşme getirisi, maliyet payı ve geçerli miktar adımlarıyla miktara çevir. Yukarı yuvarlama sınırı aşıyorsa aşağı yuvarla. Küçük hesapta asgari emir büyüklüğü planlanan işlemi imkânsız kılabilir; işlemi atlamak riski sessizce artırmaktan daha tutarlıdır.
Kayıp serisi hesabı bir stres yoludur, olasılığı değildir. Kayıp_olasılığı^n yalnız bağımsız, sabit olasılıklı denemelerde belirli bir diziyi tanımlar. Daha uzun ve bağımlı işlem geçmişinin herhangi bir yerinde en az bir böyle seri oluşma olasılığı değildir.
Örnek: %2 bütçeyle beş kayıp
10.000 USDT varsayımsal hesapla başla. %2’yi yeniden hesaplayınca özkaynak sırasıyla 9.800; 9.604; 9.411,92; 9.223,6816 ve 9.039,207968 olur. Beşinci planlı kayıp 184,473632 USDT’dir. Toplam kayıp tam %10 değil yaklaşık %9,608’dir.
Her kayıp sabit 200 USDT olsaydı 9.000 kalırdı. Beşinci 200 tutarı, hemen önceki 9.200 özkaynağın %2,174’üdür. Sabit parasal kural böylece düşüşte oransal riski artırır. Bunlar tam gerçekleşen kayıp varsayımlarıdır; %2 risk önerisi değildir.
| Kayıp sırası | Oransal özkaynak (USDT) | Sabit tutarlı özkaynak (USDT) |
|---|---|---|
| 1 | 9.800 | 9.800 |
| 2 | 9.604 | 9.600 |
| 3 | 9.411,92 | 9.400 |
| 4 | 9.223,6816 | 9.200 |
| 5 | 9.039,207968 | 9.000 |
Diyagramı büyüt- Başlangıç özkaynağı: 10.000 USDT
- Güncel özkaynağın %2’si: 9.039,208 USDT
- Sabit 200 USDT kayıp: 9.000 USDT
Asimptot iflastan korunma değildir
Sıfır ile bir arasındaki oran için ideal formül tam sıfıra ulaşmaz. Gerçekte asgari emirler, ücretler, fiyat boşlukları ve teminat eşikleri vardır. Bunlar matematiksel sıfırdan çok önce hesabı işlem yapamaz hâle getirebilir veya modellenenden büyük kayıp yaratabilir. Formül, hesabın başarısız olamayacağını kanıtlamaz.
Karar vermeden önce
- Oranı teminat değil kayıp bütçesi olarak tanımla.
- Her sıralı işlem öncesi seçilen özkaynaktan yeniden hesapla.
- Miktar adımlarına ve asgari emirlere uy.
- Boşlukları ve eşzamanlı kayıpları ideal stop hesabından ayrı sınayarak incele.
Anladıklarını kontrol et
5.000 USDT’den başlayan üç sıralı işlem, her seferinde güncel özkaynağın tam %1’ini kaybediyor. Ne kalır; üç sabit 50 USDT kayıpla farkı nedir?
Açıklamalı yanıtı göster
Oransal kuralda 5.000 × 0,99³ = 4.851,495 USDT kalır; kayıp %2,9701’dir. Üç sabit 50 kayıp 4.850 bırakır; %3 kayıp. Fark uzun serilerde veya yüksek oranlarda büyür fakat iki hesap da plan aşımını içermez.